چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر اوار غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی و اما وقتی که دیدیش چیزی جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه و دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته گل ارزوهاتو تو باغ دیگه ای ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت اروم زیر لب بگی

گل من باغچه نو مبارک.....................................